stray

นำเสนอหนังหนังสนุก

Stray1

การที่มีหนังจากรัสเซียมาเข้าฉายในบ้านเรา ก็ถือได้ว่าเป็นประเด็นให้น่าสน ว่าน้านนานจะมีหนังจากรัสเซียมาสักเรื่อง ก็ย่อมเป็นหนังที่มีอะไรดี ถ้าหากไม่กวาดรางวัลในบ้านมาเยอะ ก็จำเป็นต้องทำเงินถล่มทลายถึงได้นำออกไปขายตลาดต่างแดน เหมือนกันกับ Stray หรือชื่อรัสเซียว่า Tvar มีความหมายว่า “สิ่งมีชีวิต” ดัดแปลงมาจากนิยายตื่นเต้น ผลงานเขียนของ ‘แอนทุ่งนา สยี่ห้อโรบิเนท ที่ได้รับการขนานนามว่าเป็น สตีเฟน คิง ที่รัสเซีย ตัวคุณพึ่งได้รางวัล ผู้แต่งดีที่สุด จากเวที European Science Fiction Award ปี 2018 มาได้ด้วย

ส่งผลให้ Stray เป็นหนังสยองขวัญรัสเซียเรื่องแรกที่ที่สามารถขายไปได้ถึง 30 ประเทศ ฟังดูดีนะครับ ว่าหนังน่าจะให้รสแปลกใหม่กว่าหนังสยองขวัญฮอลลีวูดที่สร้างกันออกมาแทบจะล้นตลาด รวมทั้งเป็นไปตามคาดครับผม Stray แปลกใหม่จริงครับผม มันคือหนังสยองขวัญที่ไม่มีฉากสยดสยองเลย ไม่มีฉากไหนที่ชักชวนให้ลุ้นระทึกอย่างที่เคยชิน ว่าเดี๋ยวจำเป็นที่จะต้องสะดุ้ง หรือชักชวนให้จำเป็นต้องเอามือปิดตา ไม่ได้สะดุ้งสักเฮือกจนอยากได้ฉากตุ้งแช่มาสักจึ้กหนึ่ง ในขณะที่พลอตเรื่องเปิดโอกาสให้ใส่ฉากสยดสยองได้มากมาย

รายละเอียดของหนังก็จำเป็นต้องกล่าวว่าไม่แปลกใหม่ เป็นพลอตที่ฮอลลีวูดสร้างกันมาไม่รู้จำนวนกี่ครั้งแล้วกับการที่คู่สามี-เมีย ไปรับมาเลี้ยงเด็กกำพร้ามา แล้วเปลี่ยนเป็นเด็กอันธพาล อิกอร์ แล้วก็พอลีทุ่งนา เสีย “วานยา” ลูกชายวัย 6 ขวบ ไปด้วยอุบัตเเหตุรถยนต์ ผ่านมา 3 ปี พอลีนายังคงเซื่องซึมทำใจกับความสูญเสียไม่ได้ อิกอร์ก็เลยพาพอลีทุ่งนาไปสถานที่ดูแลเด็กกำพร้าเพื่อให้เลือกรับเด็กชายสักคนมาอุปถัมภ์ มีเด็กให้เลือกล้นหลามแต่พอลีนาก็กำหนดเลือกเด็กชายแปลก แล้วก็ยิ่งกว่าแปลกก็คือเด็กชายคนนี้ เป็นเด็กตัวเล็ก รูปร่างหน้าตาน่าขนลุก ผิวขาวซีดเซียว ศีรษะล้าน ร่างกายไม่มีขนสักเส้น ไม่พูด แต่แผดเสียงข่มขู่แบบสัตว์ร้าย แถมมีเขี้ยวแหลมน่าขนลุก ที่สำคัญเด็กชายคนนี้อยู่ในจุดเกิดเหตุ ข้าราชการชายในสถานสงเคราะห์ฆ่าตัวตายด้วยการใช้ปืนจ่อหัวตนเอง

ตรงนี้ล่ะครับผมที่ต้องการจะ เฮ้อออออ ออกมาดังๆหนังไม่มานะชี้แจงเหตุผลอะไรแม้แต่น้อยว่าเพราะเหตุไรพอลีทุ่งนาถึงจำเป็นที่จะต้องกำหนดเอาเด็กน่าขนลุกคนนี้กลับไปอยู่บ้าน ในขณะที่น่าขนลุก รวมทั้งอยู่ในจุดเกิดเหตุมีคนเสียชีวิต อีกทั้งแม่ชี แล้วก็ตำรวจก็คัดค้านว่าอย่าเอาเด็กคนนี้ไปเลย มันคือแผลร้ายแรงมากมายสำหรับหนังสักเรื่อง ถ้าหากเปิดเรื่องด้วยหัวข้อหลักแล้วไร้ซึ่งเหตุผลสมควร มันก็เลยสร้างความตะขิดตะขวงตั้งแต่ต้นเรื่อง แล้วบทหนังก็ยังไม่สามารถทำให้ผู้ชมเชื่อตามไปกับการกระทำขวางโลกของพอลีทุ่งนาได้ พอเพียงเอามาเลี้ยงเด็กแดนนรกก็ยังคงมีคำกริยาเช่นสัตว์ร้าย อิกอร์ไม่เห็นพ้อง แล้วก็อ้อนวอนให้พอลีนาคืนเด็กกลับไปที่สถานสงเคราะห์แต่คุณก็ยืนกรานว่าจะเก็บเด็กไว้ แถมยังตั้งชื่อเด็กน้อยว่า “วานยา” ตามชื่อลูกที่เสียไป

Stray 2

หนังก็เดินเรื่องตามแบบนิยมของหนังสยองขวัญ ด้วยการให้อิกอร์แสวงหาเบื้องลึกเบื้องหลังของเด็กอันธพาลรายนี้ แล้วก็หาคำตอบว่าเพราะเหตุไรผู้ดูแลถึงฆ่าตัวตาย ก็ถือได้ว่าเป็นปัญหาที่วางไว้ให้เราต้องการรู้คำตอบถึงที่มาของเด็กอันธพาล ซึ่งคำตอบก็จัดว่าแปลกใหม่จากหนังฮอลลีวูด เนื่องจากคำอธิบายถึงตัวตนของเด็กอันธพาลนั้นพาเอาหลุดโลกกันไปเลย ซึ่งแปลก แต่ไม่รู้สึกเหวอหรืออึ้ง ก็ไม่รู้ว่าปัญหาที่เกิดกับหนังนี้มีมาตั้งแต่ต้นฉบับที่เป็นนิยายหรือมีการเสริมเติมแต่งโดย โอลก้า โกโรเด็ตสกายา ผู้กำกับหน้าใหม่ที่เหมารวมตำแหน่งดัดแปลงนิยายมาเป็นบทภาพยนตร์เองด้วย แต่ปัญหาสำคัญๆของโอลก้า เลย คือเขาไม่สามารถสร้างบรรยากาศสยดสยองให้กับ Stray ได้แม้แต่นิดเลย สร้างภาพยนตร์สยดสยองแต่ปราศจากความน่าขนลุกเลย ก็จัดว่าสอบตกอย่างไม่น่ายกโทษแล้วล่ะครับผม เอาว่าไม่ใช่แค่หัวข้อนี้ประเด็นเดียวที่ไร้เหตุไร้ผล แต่ในเรื่องยังมีอีกมากมาย แต่ถือมากล่าวถึงไม่ได้เพราะเหตุว่าเป็นการสปอยล์
อีกจุดที่รู้สึกยี้มากมาย คือมาตรฐานซีจีของหนัง ทำออกมาแบบนี้แล้วเห็นได้ชัดว่าวิทยาการงานวิชวลเอฟเฟกต์ของรัสเซีย ตามหลังจีนอยู่ไกลห่างเลย ฉากโชว์ซีจียาวหลายวินาที แล้วไม่ใช่โชว์แบบมืดๆนะ แต่วางกันสว่าง เต็มจอให้เห็นจะๆกันไปเลย ว่างานของฉันกากขนาดไหน เพราะเหตุไรกล้าอวดขนาดนั้นนะ
จะหาที่ไหนมาสรรเสริญหนังได้บ้างนะ เอาเป็นงานแสดงแล้วกัน ตัวบิดามารดาน่ะพอเพียงผ่านๆไปได้ ไม่มีฉากจำเป็นต้องโชว์ความสามารถสำหรับเพื่อการแสดงอะไรล้นหลามนัก แต่ที่น่ามองคือตัวเด็กอันธพาลนั่นแหละ ที่จำเป็นต้องใส่ความก้าวหน้าเข้าไปในตนเองมากมาย ตั้งแต่เป็นเด็กอันธพาลวิ่งแล้วก็เดินแบบ 4 ขา กลายมาเป็นผู้เป็นคนเพิ่มมากขึ้น แต่งตัวดี มีผมแล้วก็เริ่มเสวนาสื่อสารกับบิดามารดาอุปถัมภ์ หลายๆฉากจำเป็นต้องสื่อความโหดร้ายผ่านทางสายตา นับว่าบทนี้แบกรับภาระหน้าที่สำคัญของหนังเลยล่ะ

Stray

ผีอยากเป็นลูกคน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *