ทำความเคารพ..ผู้สืบทอด

เป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง กับอุบัติเหตุช็อกโลก! ที่พรากชีวิตของ “เจ้าสัว คิงเพาเวอร์” วิชัย ศรีวัฒนประภา ไปอย่างไม่มีทางกลับ

คุณวิชัย สร้างคุณงามความดีไว้เยอะแยะอย่างยิ่งให้กับสังคมไทย โดยเฉพาะ “แวดวงกีฬา” ที่เจ้าตัวไปสร้างชื่อระดับนานาชาติ ด้วยการเป็นเจ้าของสโมสรบอล เลสเตอร์ ซิตี้ บนเกาะอังกฤษ

เขาใช้เวลาเพียง 6 ปีเท่านั้น สร้างสิ่งที่ (มากกว่า) ไม่น่าเชื่อ ในการพาทีม “หมาจิ้งจอกประเทศไทย” ครองแชมป์พรีเมียร์ลีกเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ได้อย่างน่าประหลาดที่สุด
ผมมิได้รู้จักเจ้าสัววิชัยเป็นการส่วนตัว แต่ว่ารู้สึกสรรเสริญท่านที่เป็น “คนรวยใหญ่ใจดี” ซึ่งรู้จักชดเชยคุณแผ่นดินภูมิลำเนาในทุกแบบ เท่าที่ความสามารถของตนพึงจะทำได้

ขณะที่คุณวิชัยไปซื้อทีมเลสเตอร์ใหม่ๆบอกตามจริงว่าผมรู้สึกเฉยๆมิได้ยินดียินร้ายอะไรด้วย ด้วยเหตุว่ามองเพียงว่าเป็น “ของเล่นเด็กคนร่ำรวย” ที่มิได้มีสาระ กับประเทศชาติสักเท่าใดนัก

โดยเฉพาะกับแวดวง “บอลไทย” ที่ยังดูไม่ออกว่า จะได้คุณูคุณประโยชน์ที่ตรงไหน

กระทั่งทีม “หมาจิ้งจอกประเทศไทย” ผงาดเป็นแชมป์ลีกเมืองผู้ดี จนถึงทำให้ผู้คนทั่วโลกจำเป็นต้องหันมาจุดโฟกัสที่ “คนประเทศไทย” จากที่ฝรั่งตาน้ำข้าวเคยดูถูกเหยียดหยามเรา เปลี่ยนแปลงมาเป็นค้อมนับถือด้วยความจริงใจ “สารภาพ”
ซึ่งถัดมา คุณวิชัยก็เริ่มผุดแผนการ “ฟ็อกซ์ ฮันท์” เพื่อคัดเลือกเด็กไทย ให้ไปฝึกฝนวิทยายุทธ์ลูกหนังระยะยาวผ่านปีที่อังกฤษ กันอย่างเป็นเรื่องเป็นราว นั่นแหละ ผมถึงได้พอเข้าใจถึงแนวทางอันสุขุม ของท่านประธานวิชัย ที่ต้องการสร้างฐานให้นักเตะไทย ได้มีวิถีทางไปค้าลำแข้งในยุโรป

จำเป็นต้องกล่าวว่า ในอังกฤษบางครั้งก็อาจจะยังเป็นเรื่อง ที่ยากเย็นแสนเข็ญสำหรับนักเตะชาติเรา ด้วยเหตุนี้เจ้าสัวคิงเพาเวอร์ ก็เลยเริ่มหาฐานใหม่ที่ลีกเบลเยียม ด้วยการเข้าเทกโอเวอร์ทีมโอเอช ลูเวิน

และก็เป็น “เจ้าตอง” กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ยอดนายทวาร “มือ 1” ทีมชาติไทย ที่ได้รับโอกาสให้ไปค้าถุงมือเป็นรายแรก
ซึ่งต่อไปก็มั่นใจว่า จะมีลำแข้งไทยรายอื่นๆได้ไปวาดลวดลายในโลกกว้าง ผ่านวิถีทางนี้กันอีก ด้วยเหตุว่าตัวท่านเอง อยากจะมองเห็นนักเตะไทย ได้ไปค้าลำแข้งที่ยุโรปกันเยอะๆ

แบบเดียวกับที่นักเตะประเทศญี่ปุ่น ประเทศเกาหลี ได้ทำให้ดูกันมาแล้ว
โดยจุดหมายปลายทางที่ฝัน ของบิ๊กบอสอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ก็อาจราวกับคนประเทศไทยทั่วทั้งประเทศ ป้อมใจว่ายิ่งมีลำแข้งไทย ไปเล่นอยู่ในลีกที่รุ่งเรืองแล้วเยอะแค่ไหน

โอกาสที่ “ทีมชาติไทยจะไปบอลโลก” ก็ย่อมมีเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

โชคร้ายอย่างยิ่งครับผม คุณวิชัยลงทุนเพาะกล้ากับบอลไทยไว้แล้ว แต่ว่าไม่มีโอกาสได้มองเห็นดอกผลของมัน

ตั้งแต่นี้ต่อไป ก็อาจเป็นหน้าที่ของทายาทอย่าง “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” ที่จำเป็นต้องตกทอดจิตวิญญาณ แล้วก็ความตั้งใจของผู้เป็นบิดาให้สมบูรณ์แบบต่อไป…
R.I.P. ด้วยหัวใจ…ครับผมเจ้าสัว.
ผมเขียนคอลัมน์ “ตะลุยบอลโลก” ชิ้นนี้ พิมพ์ลงในหน้าข่าวสารกราวกีฬา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตั้งแต่วันที่ 31 เดือนตุลาคม 2561 หรือเมื่อแทบ 3 ปีที่ผ่านมา
เพื่อร่วมไว้อาลัย ต่อการจากไปของเจ้าสัว วิชัย ศรีวัฒนประภา ประธานสโมสรอันเป็นหวานใจของสาวก “หมาจิ้งจอกประเทศไทย” เลสเตอร์ ซิตี้

แล้วก็เป็นกำลังใจให้ “คุณอัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา” คนที่จะตกทอดจิตวิญญาณ ของอาณาจักรคิง เพาเวอร์ ที่บิดาได้สร้างไว้ให้ดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์

ภาพของ “คุณต๊อบ” ที่ชูถ้วยแชมป์เอฟเอคัพ ในสนามเวมบลีย์ เมื่อวันเสาร์ก่อนหน้านี้ ด้วยประกายตาระยิบระยับ

จ้องไปบนอรรธจันทร์ ที่มีรูปขนาดยักษ์ของคุณพ่อวิชัยจ้องดูอยู่
เป็นโมเมนต์ต้องใจ.. ที่ไม่ต้องการที่จะอยากคำพรรณนา

ใดๆกับความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ของทีมบอลอาชีพในอังกฤษ ที่มีเจ้าของเป็นคนประเทศไทย

แต่ว่าสามารถทำให้ฝรั่งมังค่า จำเป็นต้องยอมชูหัวใจให้โดยดุษณีภาพ
ถึงในช่วงเวลานี้ขอเปลี่ยนแปลงจาก R.I.P. เป็น Congratulations !!
ที่มอบให้ทายาทหนุ่มเครือญาติ “ศรีวัฒนประภา”
ด้วยจิตนับถือ..อย่างแท้จริง.